Rozważanie na Uroczystość świętego Stanisława, biskupa i męczennika. Głównego Patrona Polski.

Św. Stanisław urodził się w Szczepanowie około 1030 roku. Został kapłanem i kanonikiem diecezji krakowskiej, a od roku 1071 jej biskupem. Jako pasterz stał na straży ładu moralnego i praw Kościoła. Popadł w konflikt z królem Bolesławem Śmiałym i został zabity 11 kwietnia 1079 roku podczas odprawiania Mszy świętej w kościele św. Michała na Skałce. Kult św. Stanisława szybko się rozpowszechnił, gdyż już w 1088 roku przeniesiono jego zwłoki ze Skałki na Wawel, gdzie spoczywają do dziś. Św. Stanisław jest obok NMP Królowej polski i św. Wojciecha głównym patronem Polski oraz wielu polskich diecezji. Ewangelia – Jezus jest dobrym pasterzem. Królów i przywódców narodu zwykło się w starożytności określać mianem pasterzy. „Dobrym pasterzem” dla Izraela i wszystkich narodów jest Jezus. Tym, którzy do Niego należą, pozostaje wierny aż po ofiarę krzyża. Jezus mówi o sobie jako o dobrym pasterzu w szeregu obrazów. Ich głębię i prawdę zrozumiemy dopiero w świetle Jego śmierci i zmartwychwstania: zwłaszcza jedność Jezusa z Ojcem i wspólnotę, która Go łączy z uczniami. Oprócz tego słowa Jezusa zawierają dwa poważne napomnienia. Pierwsze dotyczy wszystkich: mamy zachować jedność w wierze i miłości. Drugie zwrócone jest do pasterzy: mają oni naśladować Jezusa, Dobrego Pasterza, i jak On służyć powierzonej…

Rozważanie na III Niedzielę Wielkanocną.

Nigdy nie powinniśmy pochopnie twierdzić, że kochamy Boga i Jezusa, Jego Syna, który, jak wierzymy, przebywa w chwale swego Ojca. Wierzyć w Jezusa to już wiele, ale jeszcze nie wszystko. Przyznać się do Niego oznacza wyznawać, że został ukrzyżowany, pogrzebany i zmartwychwstał; to znaczy dalej: wyraźnie stwierdzić naszą wiarę i oświadczyć, że chcemy z tej wiary wyciągnąć osobiste konsekwencje. Gdy wielu straciło wiarę w Jezusa, św. Piotr wyznał Mu ją mówiąc: „Ty masz słowa życia wiecznego”. Po swoim zmartwychwstaniu Jezus nie pytał już więcej o jego wiarę lecz o miłość. Zapytał trzy razy. Jak często musi się nas pytać? Pierwsze czytanie – Cierpienie dla imienia Jezusa. Święty Piotr staje po raz drugi przed Sanhedrynem. Już wcześniej zabroniono Apostołom szerzyć naukę Jezusa. Święty Piotr powtarza swoją poprzednią odpowiedź: „Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi”. To, co św. Piotr i Apostołowie mówią przed najwyższą instancją żydowską, jest krótkim streszczeniem nauki, jaką głosili o Jezusie : ukrzyżowanego Bóg wskrzesił z martwych i wywyższył. Jest On Zbawicielem również dla Izraela. Zbawienie dokonuje się poprzez odpuszczenie grzechów. Może je otrzymać każdy, kto się nawróci, uwierzy w Chrystusa i będzie posłuszny słowu Bożemu. Drugie czytanie – Chwała Baranka. W swojej wizji święty Jan ogląda, poprzez „otwarte…

Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.
Aktualności / 2 maja 2019

Naród polski wielokrotnie w ciągu swych dziejów doświadczał szczególnej opieki Matki Bożej. Moc tej opieki zajaśniała wyjątkowo podczas najazdu szwedzkiego, Po cudownej obronie Jasnej Góry przed Szwedami król Jan Kazimierz 1 kwietnia 1656 roku uroczystym aktem oddał nasz kraj pod opiekę Matki Bożej, obierając Ją Królową Polski. Po odrodzeniu Polski papież Pius XI ustanowił w 1924 roku specjalne święto Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski i pozwolił je obchodzić w pamiętnym dniu uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Papież święty Jan XXIII ogłosił Najświętszą Maryję Pannę Królową Polski, główną Patronką kraju, obok świętych biskupów i męczenników : Wojciecha i Stanisława.

Rozważanie na II Niedzielę Wielkanocną.

Najniebezpieczniejszym wrogiem wiary i miłości jest zwątpienie, nieufność, paraliżujące pytanie: Czy przypadkiem wszystko nie było oszustwem lub samooszukiwaniem? Przytaczane racje i dowody też nie pomagają iść dalej, ponieważ i one zarażone zostały z czasem zwątpieniem. Pomóc tu może tylko wielkie, wszystko zmieniające doświadczenie: objawienie się samej prawdy lub spontanicznie udzielanie się miłości. Święty Tomasz dostąpił jednego i drugiego. Bardzo cierpiał z powodu swego zwątpienia, z czego z pewnością nie zdawali sobie sprawy pozostali Apostołowie, może poza świętym Janem, opowiadającym nam o świętym Tomaszu. Święty Jan, ten, który wierzył i miłował. Jezus nie zostawił świętego Tomasza samego z jego dręczącą niewiarą. Pokazał mu swe rany, aby uleczyć ranę jego zwątpienia. Pierwsze czytanie – Wiara, która uzdrawia. Fakt, że na tym świecie, pełnym niezgody i rozbicia, mogą żyć ludzie, którzy w miłości braterskiej „trzymają się razem”, jest zaskakującym a nawet niepokojącym znakiem. Ale znakiem czego? Znakiem tej samej mocy Boga, który cudami potwierdzał naukę głoszoną przez Apostołów. Nie w same cuda winniśmy wierzyć, lecz w Chrystusa z Nazaretu, któremu Apostołowie dają świadectwo, że zmartwychwstał. Ta wspólna wiara, dawniej i teraz, łączy ludzi i czyni z nich wspólnotę uczniów Jezusa. Gdyby w tej wspólnocie nie było jedności, przepowiadanie o zmartwychwstaniu Jezusa, nie byłoby…

WIGILIA PASCHALNA – ROZWAŻANIA.

Po wyjściu z niewoli egipskiej Izrael obchodził noc paschalną, noc wyjścia z Egiptu, jako „noc czuwania na cześć Pana”. Kościół świętuje nową Paschę. Jest nią Chrystus, który „został ofiarowany jako nasza Pascha. Jest On bowiem prawdziwym Barankiem, który zgładził grzechy świata”. Prowadzi nas do rzeczywistej wolności, której znakiem i obietnicą było uwolnienie wybranego narodu z niewoli egipskiej. Na powtórne przyjście Chrystusa czekamy z większym niż kiedykolwiek utęsknieniem, gdy obchodzimy Wigilie Paschalną, tę najstarszą i najważniejszą ze wszystkich wigilii. Pierwsze czytanie – Stworzenie świata. Biblijnego opowiadania o stworzeniu nie należy rozumieć jako opisu naukowego. Jest to wypowiedź religijna, zawierająca świadectwo wiary o Bogu i świecie ze szczególnym uwzględnieniem stosunku człowieka do Boga i świata. Podniosły i uroczysty język podkreśla prawdę, że całe stworzenie, które wyszło z rąk Bożych, było dobre i doskonałe („I widział Bóg, że było dobre…”). W sposób szczególnie uroczysty autor natchniony opowiada o stworzeniu człowieka na obraz i posłuszeństwo Boże. Bóg w mądrości i miłości powołał człowieka do istnienia i powierzył mu cały świat. Wszelkie stworzenie miało mu służyć, a on sam posłuszny Bogu miał nim rządzić zgodnie z porządkiem ustanowionym przez Stwórcę. Wszystko, co jest wielkie i godne podziwu, co nas cieszy i urzeka, co przysparza nam…

Wielka Sobota.
Aktualności / 20 kwietnia 2019

Jezus umarł rzeczywiście. Zstąpił na dno lud nędzy. Jako zwycięzca wkroczył w krainę śmierci. Ale tym samym odebrał jej gorycz i tragizm. Wiemy i wierzymy, że pozostając w łączności z Chrystusem, wraz z Nim zwyciężymy śmierć. Prawda ta musi przejawiać się w naszym codziennym życiu: radości, którą rodzi nadzieja i miłość.

Liturgia na cześć Męki Pańskiej – Rozważanie.

Chrystus Pan przez paschalne misterium swojej błogosławionej męki, zmartwychwstania i chwalebnego wniebowstąpienia dokonał dzieła odkupienia człowieka i doskonałego uwielbienia Boga, Przez to misterium, umierając zniweczył naszą śmierć, a zmartwychwstając przywrócił nam życie. I dlatego Święte Triduum Paschalne stanowi punkt szczytowy całego roku liturgicznego. Przebity za nasze grzechy. Czwarta Pieśń Sługi Pańskiego zaczyna się od słów Boga, następnie przechodzi w dialog pomiędzy narodem (narodami) a prorokiem i kończy się drugą mową Boga. Któż z ludzi jest w stanie uwierzyć lub zrozumieć, że w cierpieniach Sługi wypełnia się zbawczy plan Boga i objawia się Jego moc!? Opis cierniowej drogi, którą idzie Sługa Pański, w niejednym przypomina dzieje narodu izraelskiego lub cierpienia proroka Jeremiasza. Pełny sens tej proroczej pieśni można jednak było dopiero odczytać, gdy wszystko, co Bóg w niej zapowiedział, wypełniło się w Chrystusie. On jest owym „mężem boleści”, On wziął na siebie „winy nas wszystkich” i odpokutował za nie. Jego śmierć była drogą do „światła” i chwały, a nam przyniosła ratunek i życie wieczne. Chrystus stał się sprawcą zbawienia dla wszystkich, którzy go słuchają. Jezus jest naszym arcykapłanem, któremu możemy w pełni zaufać. Jego szczególna pozycja wynika z faktu, że jest On Synem Bożym i równocześnie jednym z nas. Poznał nasze…

Święte Triduum Paschalne
Aktualności , formacja / 18 kwietnia 2019

Dziś wieczorem rozpoczniemy obchód największych tajemnic w dziejach świata. Dziś wieczorem w naszych parafiach Mszą Wieczerzy Pańskiej rozpoczniemy Święte Triduum Paschalne Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Pańskiego. Ten święty czas jest szczytem całego roku liturgicznego – należy więc postarać się przeżyć go jak najlepiej i jak najlepiej do niego przygotować. Czym ono tak dokładnie jest? Są to trzy najważniejsze dni w życiu każdego chrześcijanina: Dzień Męki, Dzień Spoczynku w Grobie, Dzień Zmartwychwstania Pańskiego. Dzień Męki rozpoczynamy od celebracji wieczornej Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, a trwa on przez cały Wielki Piątek. W czasie wspomnianej wyżej Mszy Świętej wspominamy trzy szczególne wydarzenia, czyli ustanowienie Eucharystii, ustanowienie kapłaństwa i wypełnienie przykazania miłości. Po tej liturgii odbywa się przeniesienie Najświętszego Sakramentu do tzw. Ciemnicy, a tam adoracja Pana Jezusa zabranego na Mękę, która nieraz trwa przez całą noc. Szczytem Wielkiego Piątku jest Liturgia na cześć Męki Pańskiej, w trakcie której wspominamy zbawczą śmierć Chrystusa na Krzyżu. Jej głównymi częściami jest odczytanie Męki Pańskiej i Adoracja Krzyża, który pozostawał zasłonięty od 5 Niedzieli Wielkiego Postu. Dzień Spoczynku w Grobie trwa przez całą Wielką Sobotę aż do rozpoczęcia Wigilii Paschalnej. W Wielką Sobotą, jak i w Wielki Piątek, Kościół powstrzymuje się od sprawowania Ofiary Mszy…

Rozważanie na Mszę Wieczerzy Pańskiej.

Przepisy o Wieczerzy paschalnej. Pierwotnie Pascha była świętem pasterskim. W Izraelu obchodzono ją (razem ze Świętem Przaśników) na pamiątkę wyjścia z Egiptu. Wydarzenie to uobecniało się dla każdego pokolenia, gdy co roku spożywano złożonego w ofierze baranka, rozważając z wdzięcznością uwolnienie z niewoli egipskiej. To uobecniające wspomnienie wielkiego wydarzenia zbawczego pogłębiło nadzieję na jeszcze większe, ostateczne zbawienie. Dokonało się, ono w śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, a swoją pełnię osiągnie w powszechnym zmartwychwstaniu przy końcu świata. Zadatek tego zbawienia otrzymujemy w Najświętszym Sakramencie. Przy Eucharystycznym Stole Jezusa jesteśmy gośćmi samego Boga. Ustanowienie Eucharystii. Nowy Testament na czterech miejscach opowiada o Ostatniej Wieczerzy. Opisy te zgadzają się w istotnych elementach. Drobne różnice są wynikiem odmiennego sprawowania liturgii w różnych środowiskach pierwotnego chrześcijaństwa. W czasie tej wieczerzy Jezus wypełnił wielkie zapowiedzi zawarte w typach i figurach Starego Testamentu. Uczcie paschalnej nadał nowy i ostateczny sens. On sam jest Sługą Pańskim, który swe życie ofiaruje jako zadośćuczynienie za grzechy wielu, jest Barankiem złożonym w ofierze, który we własnej Krwi zawarł Nowe Przymierze. Kto bierze udział w Uczcie Eucharystycznej, ten nawiązuje wspólnotę ze wszystkimi, którzy spożywają Chleb Eucharystyczny i za których Chrystus umarł. Do końca ich umiłował. Jezus idzie naprzeciw swojej „godziny” z pełna…

Msza Krzyżma
Aktualności , Animatorzy / 15 kwietnia 2019

18 kwietnia 2019 r., w Wielki Czwartek, o godz. 10.00 w katedrze rzeszowskiej odbędzie się Msza Krzyżma. Podczas Mszy św. Biskup Rzeszowski pobłogosławi olej chorych i olej katechumenów oraz poświęci olej krzyżma, który jest używany m.in. podczas udzielania sakramentu chrztu, bierzmowania i święceń kapłańskich. W Wielki Czwartek zapraszamy Liturgiczną Służbę Ołtarza na godz. 10 do katedry rzeszowskiej na Mszę Krzyżma. Podczas której zostaną odnowione przyrzeczenia ministranckie, próba przyrzeczeń odbędzie się przed Mszą Świętą. Po Eucharystii „drzwi otwarte” i możliwość spotkania w Wyższym Seminarium Duchownym dla grup LSO. Całe LSO w strojach liturgicznych.