Rozważanie na II Niedzielę Wielkanocną.

Najniebezpieczniejszym wrogiem wiary i miłości jest zwątpienie, nieufność, paraliżujące pytanie: Czy przypadkiem wszystko nie było oszustwem lub samooszukiwaniem? Przytaczane racje i dowody też nie pomagają iść dalej, ponieważ i one zarażone zostały z czasem zwątpieniem. Pomóc tu może tylko wielkie, wszystko zmieniające doświadczenie: objawienie się samej prawdy lub spontanicznie udzielanie się miłości. Święty Tomasz dostąpił jednego i drugiego. Bardzo cierpiał z powodu swego zwątpienia, z czego z pewnością nie zdawali sobie sprawy pozostali Apostołowie, może poza świętym Janem, opowiadającym nam o świętym Tomaszu. Święty Jan, ten, który wierzył i miłował. Jezus nie zostawił świętego Tomasza samego z jego dręczącą niewiarą. Pokazał mu swe rany, aby uleczyć ranę jego zwątpienia. Pierwsze czytanie – Wiara, która uzdrawia. Fakt, że na tym świecie, pełnym niezgody i rozbicia, mogą żyć ludzie, którzy w miłości braterskiej „trzymają się razem”, jest zaskakującym a nawet niepokojącym znakiem. Ale znakiem czego? Znakiem tej samej mocy Boga, który cudami potwierdzał naukę głoszoną przez Apostołów. Nie w same cuda winniśmy wierzyć, lecz w Chrystusa z Nazaretu, któremu Apostołowie dają świadectwo, że zmartwychwstał. Ta wspólna wiara, dawniej i teraz, łączy ludzi i czyni z nich wspólnotę uczniów Jezusa. Gdyby w tej wspólnocie nie było jedności, przepowiadanie o zmartwychwstaniu Jezusa, nie byłoby…

WIGILIA PASCHALNA – ROZWAŻANIA.

Po wyjściu z niewoli egipskiej Izrael obchodził noc paschalną, noc wyjścia z Egiptu, jako „noc czuwania na cześć Pana”. Kościół świętuje nową Paschę. Jest nią Chrystus, który „został ofiarowany jako nasza Pascha. Jest On bowiem prawdziwym Barankiem, który zgładził grzechy świata”. Prowadzi nas do rzeczywistej wolności, której znakiem i obietnicą było uwolnienie wybranego narodu z niewoli egipskiej. Na powtórne przyjście Chrystusa czekamy z większym niż kiedykolwiek utęsknieniem, gdy obchodzimy Wigilie Paschalną, tę najstarszą i najważniejszą ze wszystkich wigilii. Pierwsze czytanie – Stworzenie świata. Biblijnego opowiadania o stworzeniu nie należy rozumieć jako opisu naukowego. Jest to wypowiedź religijna, zawierająca świadectwo wiary o Bogu i świecie ze szczególnym uwzględnieniem stosunku człowieka do Boga i świata. Podniosły i uroczysty język podkreśla prawdę, że całe stworzenie, które wyszło z rąk Bożych, było dobre i doskonałe („I widział Bóg, że było dobre…”). W sposób szczególnie uroczysty autor natchniony opowiada o stworzeniu człowieka na obraz i posłuszeństwo Boże. Bóg w mądrości i miłości powołał człowieka do istnienia i powierzył mu cały świat. Wszelkie stworzenie miało mu służyć, a on sam posłuszny Bogu miał nim rządzić zgodnie z porządkiem ustanowionym przez Stwórcę. Wszystko, co jest wielkie i godne podziwu, co nas cieszy i urzeka, co przysparza nam…

Wielka Sobota.
Aktualności / 20 kwietnia 2019

Jezus umarł rzeczywiście. Zstąpił na dno lud nędzy. Jako zwycięzca wkroczył w krainę śmierci. Ale tym samym odebrał jej gorycz i tragizm. Wiemy i wierzymy, że pozostając w łączności z Chrystusem, wraz z Nim zwyciężymy śmierć. Prawda ta musi przejawiać się w naszym codziennym życiu: radości, którą rodzi nadzieja i miłość.

Liturgia na cześć Męki Pańskiej – Rozważanie.

Chrystus Pan przez paschalne misterium swojej błogosławionej męki, zmartwychwstania i chwalebnego wniebowstąpienia dokonał dzieła odkupienia człowieka i doskonałego uwielbienia Boga, Przez to misterium, umierając zniweczył naszą śmierć, a zmartwychwstając przywrócił nam życie. I dlatego Święte Triduum Paschalne stanowi punkt szczytowy całego roku liturgicznego. Przebity za nasze grzechy. Czwarta Pieśń Sługi Pańskiego zaczyna się od słów Boga, następnie przechodzi w dialog pomiędzy narodem (narodami) a prorokiem i kończy się drugą mową Boga. Któż z ludzi jest w stanie uwierzyć lub zrozumieć, że w cierpieniach Sługi wypełnia się zbawczy plan Boga i objawia się Jego moc!? Opis cierniowej drogi, którą idzie Sługa Pański, w niejednym przypomina dzieje narodu izraelskiego lub cierpienia proroka Jeremiasza. Pełny sens tej proroczej pieśni można jednak było dopiero odczytać, gdy wszystko, co Bóg w niej zapowiedział, wypełniło się w Chrystusie. On jest owym „mężem boleści”, On wziął na siebie „winy nas wszystkich” i odpokutował za nie. Jego śmierć była drogą do „światła” i chwały, a nam przyniosła ratunek i życie wieczne. Chrystus stał się sprawcą zbawienia dla wszystkich, którzy go słuchają. Jezus jest naszym arcykapłanem, któremu możemy w pełni zaufać. Jego szczególna pozycja wynika z faktu, że jest On Synem Bożym i równocześnie jednym z nas. Poznał nasze…

Święte Triduum Paschalne
Aktualności , formacja / 18 kwietnia 2019

Dziś wieczorem rozpoczniemy obchód największych tajemnic w dziejach świata. Dziś wieczorem w naszych parafiach Mszą Wieczerzy Pańskiej rozpoczniemy Święte Triduum Paschalne Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Pańskiego. Ten święty czas jest szczytem całego roku liturgicznego – należy więc postarać się przeżyć go jak najlepiej i jak najlepiej do niego przygotować. Czym ono tak dokładnie jest? Są to trzy najważniejsze dni w życiu każdego chrześcijanina: Dzień Męki, Dzień Spoczynku w Grobie, Dzień Zmartwychwstania Pańskiego. Dzień Męki rozpoczynamy od celebracji wieczornej Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, a trwa on przez cały Wielki Piątek. W czasie wspomnianej wyżej Mszy Świętej wspominamy trzy szczególne wydarzenia, czyli ustanowienie Eucharystii, ustanowienie kapłaństwa i wypełnienie przykazania miłości. Po tej liturgii odbywa się przeniesienie Najświętszego Sakramentu do tzw. Ciemnicy, a tam adoracja Pana Jezusa zabranego na Mękę, która nieraz trwa przez całą noc. Szczytem Wielkiego Piątku jest Liturgia na cześć Męki Pańskiej, w trakcie której wspominamy zbawczą śmierć Chrystusa na Krzyżu. Jej głównymi częściami jest odczytanie Męki Pańskiej i Adoracja Krzyża, który pozostawał zasłonięty od 5 Niedzieli Wielkiego Postu. Dzień Spoczynku w Grobie trwa przez całą Wielką Sobotę aż do rozpoczęcia Wigilii Paschalnej. W Wielką Sobotą, jak i w Wielki Piątek, Kościół powstrzymuje się od sprawowania Ofiary Mszy…

Rozważanie na Mszę Wieczerzy Pańskiej.

Przepisy o Wieczerzy paschalnej. Pierwotnie Pascha była świętem pasterskim. W Izraelu obchodzono ją (razem ze Świętem Przaśników) na pamiątkę wyjścia z Egiptu. Wydarzenie to uobecniało się dla każdego pokolenia, gdy co roku spożywano złożonego w ofierze baranka, rozważając z wdzięcznością uwolnienie z niewoli egipskiej. To uobecniające wspomnienie wielkiego wydarzenia zbawczego pogłębiło nadzieję na jeszcze większe, ostateczne zbawienie. Dokonało się, ono w śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, a swoją pełnię osiągnie w powszechnym zmartwychwstaniu przy końcu świata. Zadatek tego zbawienia otrzymujemy w Najświętszym Sakramencie. Przy Eucharystycznym Stole Jezusa jesteśmy gośćmi samego Boga. Ustanowienie Eucharystii. Nowy Testament na czterech miejscach opowiada o Ostatniej Wieczerzy. Opisy te zgadzają się w istotnych elementach. Drobne różnice są wynikiem odmiennego sprawowania liturgii w różnych środowiskach pierwotnego chrześcijaństwa. W czasie tej wieczerzy Jezus wypełnił wielkie zapowiedzi zawarte w typach i figurach Starego Testamentu. Uczcie paschalnej nadał nowy i ostateczny sens. On sam jest Sługą Pańskim, który swe życie ofiaruje jako zadośćuczynienie za grzechy wielu, jest Barankiem złożonym w ofierze, który we własnej Krwi zawarł Nowe Przymierze. Kto bierze udział w Uczcie Eucharystycznej, ten nawiązuje wspólnotę ze wszystkimi, którzy spożywają Chleb Eucharystyczny i za których Chrystus umarł. Do końca ich umiłował. Jezus idzie naprzeciw swojej „godziny” z pełna…

Msza Krzyżma
Aktualności , Animatorzy / 15 kwietnia 2019

18 kwietnia 2019 r., w Wielki Czwartek, o godz. 10.00 w katedrze rzeszowskiej odbędzie się Msza Krzyżma. Podczas Mszy św. Biskup Rzeszowski pobłogosławi olej chorych i olej katechumenów oraz poświęci olej krzyżma, który jest używany m.in. podczas udzielania sakramentu chrztu, bierzmowania i święceń kapłańskich. W Wielki Czwartek zapraszamy Liturgiczną Służbę Ołtarza na godz. 10 do katedry rzeszowskiej na Mszę Krzyżma. Podczas której zostaną odnowione przyrzeczenia ministranckie, próba przyrzeczeń odbędzie się przed Mszą Świętą. Po Eucharystii „drzwi otwarte” i możliwość spotkania w Wyższym Seminarium Duchownym dla grup LSO. Całe LSO w strojach liturgicznych.

Rozważanie na Niedzielę Palmową.

Jeszcze dziś dla wielu Kościół jest zbędny. Można go lekceważyć, prześladować. W życiu Kościoła istniały różne okresy, bywało, że okazał się słaby. Bywało również, że chciał panować, posuwał się niekiedy do triumfalizmu. Fakty takie będą zawsze złem, bo fałszują oblicze Kościoła, niosą zgorszenie. Królestwo Boże, które Jezus zapowiada, jest dla ubogich. On sam był ubogi i słaby. Triumfalny wjazd wśród okrzyków „Hosanna…” niczego nie zmienił. Jezus wiedział, że te tłumy niebawem zwrócą się przeciw Niemu. Także uczniowie Go opuszczą. Jezus był ubogim i pokornym Mesjaszem. I takim pozostał. Siła, moc, Jezusa i Jego Kościoła jest innego rodzaju, swe źródło ma w Bogu, w mocy Ducha i sile miłości. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i wiem, że nie doznam wstydu. W drugiej części Księgi Izajasza znajdują się cztery pieśni o tajemnicy postaci, tzw. Pieśni Sługi Pańskiego. Pierwsza mówi o powołaniu Sługi. Druga ukazuje ciężar Jego misji. Trzecia dziś czytana, kreśli Jego sylwetkę jako doskonałego ucznia i wiernego proroka, który nie boi się ani sprzeciwu, ani prześladowania, ponieważ Bóg jest z Nim. Sługą Pańskim według Nowego Testamentu jest Jezus. Czy się nam podoba, czy nie, przez Niego przemawia do nas Bóg. Słysząc słowa Jezusa Chrystusa musimy opowiedzieć się za lub przeciw…

Zaproszenie na Misterium Męki Pańskiej w Niechobrzu.
Aktualności / 9 kwietnia 2019

Misterium Męki Pańskiej – 5 dni z Jezusem w Jerozolimie. Poruszające wydarzenie przybliżające wydarzenia sprzed niemal 2000 lat, od uroczystego wjazdu Jezusa do Jerozolimy do śmierci na Golgocie. Misteria swoją tradycją sięgają czasów średniowiecza, a dokładniej mówiąc X wieku po Chrystusie, zaś największą popularność zyskały w XIII i XIV wieku. Wywodzą się one z dramatu liturgicznego i z założenia miały pełniły rolę dydaktyczną. Misteria opowiadały nie tylko o ostatnich ziemskich dniach Jezusa Chrystusa, ale również obrazowały inne sceny ewangeliczne, a nierzadko również dotyczyły żywotów świętych. W różnych miejscach Europy przyjmowały one rozmaite formy. We Francji i Anglii Misteria Pasyjne odgrywano na rynkach miast zaś na półwyspie iberyjskim przekształciły się w barwne procesje organizowane w Wielkim Tygodniu, w czasie których pątnicy na swoich ramionach nosili platformy przedstawiające sceny z drogi krzyżowej Pana Jezusa. W Europie Środkowej Misteria zazwyczaj rozpoczynały się w Kościołach, by następnie wyjść na zewnątrz w drodze krzyżowej. Taki sposób prezentowania treści znany jest chociażby z Kalwarii Zebrzydowskiej, która jest najsłynniejszym polskim ośrodkiem w którym odgrywane są Misteria. Historia Misterium Męki Pańskiej w Niechobrzu na dobrze rozpoczęła się w 2015 roku, kiedy po kilku nieudanych próbach Tomaszowi Grzebykowi, historykowi z wykształcenia, udało się zrealizować, pomysł stworzenia dla Parafii w…

Rozważanie na V Niedzielę Wielkiego Postu.

Winę należy odpokutować, przestępstwo winno być ukarane. Taki porządek wydaje się normalny. Ale czy kara jest rzeczywiście pokutą, która wszystko naprawia? Kto może określić wielkość kary? Niełatwo jest nad tymi problemami dyskutować rzeczowo. Zło należy wytępić z korzeniami, takie hasła słyszy się w kołach tzw. „sprawiedliwych”. Ale gdzie leży korzeń zła? Zarzucono Jezusowi, że trzyma z grzesznikami, tak określano wtedy przestępców i elementy asocjalne. Czy postępowanie Jezusa nie podważało porządku społecznego? Jezus chce usunąć zło z korzeniami, zło a nie człowieka. Człowieka kochał zawsze i wciąż kocha. Obietnica nowego wyzwolenia. Czy Bóg w przeszłości działał i przemawiał? Czy przychodzi z mocą w naszych czasach? Tak skarżył się i pytał naród przebywający w niewoli. Pierwsze czytanie jest odpowiedzią na te niepokojące pytania. Największym wydarzeniem w przyszłości było wyjście z Egiptu, dokładniej; wyprowadzenie, bo było ono dziełem Boga. I tym razem wyprowadzi On swój lud z ciemności ku światłości, z niewoli babilońskiej do ojczyzny i rozpocznie nowy etap w historii zbawienia. Nie tyle sam powrót z Babilonii, ile przyszłe zbawienie, symbolizowane w tym powrocie, będzie tak wspaniałe, że w jego świetle zbledną wszystkie dotychczasowe wielkie dzieła zbawcze, np. przejście przez Morze Czerwone. Sama natura włączy się w dzieło nowego wyzwolenia. W historii…